มาตรฐานการควบคุมการปล่อยมลพิษของเตาเผาขยะเป็นอย่างไร?
การปล่อยมลพิษของเตาเผาขยะชุมชนเป็นไปตามมาตรฐานควบคุมมลพิษจากการเผาขยะชุมชน (GB18485-2014) เนื้อหาครอบคลุมขีดจำกัดก๊าซเสีย เงื่อนไขการเผาไหม้ การควบคุมกลิ่นและน้ำเสีย และการจัดการตะกรันกับเถ้าลอย
ขีดจำกัดการปล่อยก๊าซเสีย
ฝุ่นในก๊าซเสียมีขีดจำกัดเฉลี่ย 1 ชั่วโมง 30mg/m³ และเฉลี่ย 24 ชั่วโมง 20mg/m³ ซัลเฟอร์ไดออกไซด์มีค่าเฉลี่ย 1 ชั่วโมง 100mg/m³ และเฉลี่ย 24 ชั่วโมง 80mg/m³ ไนโตรเจนออกไซด์มีค่าเฉลี่ย 1 ชั่วโมง 300mg/m³ และเฉลี่ย 24 ชั่วโมง 250mg/m³ ไฮโดรเจนคลอไรด์มีค่าเฉลี่ย 1 ชั่วโมง 60mg/m³ และเฉลี่ย 24 ชั่วโมง 50mg/m³ คาร์บอนมอนอกไซด์มีค่าเฉลี่ย 1 ชั่วโมง 100mg/m³ และเฉลี่ย 24 ชั่วโมง 80mg/m³
ไดออกซินมีขีดจำกัดการปล่อย 0.1ng TEQ/m³ ในกลุ่มโลหะหนัก ปรอทและสารประกอบ (คิดเป็น Hg) 0.05mg/m³ แคดเมียม แทลเลียมและสารประกอบ (คิดเป็น Cd+Tl) 0.1mg/m³ พลวง สารหนู ตะกั่ว โครเมียม โคบอลต์ ทองแดง แมงกานีส นิกเกิลและสารประกอบ (คิดเป็น Sb+As+Pb+Cr+Co+Cu+Mn+Ni) 1.0mg/m³
| สารมลพิษ | เฉลี่ย 1 ชั่วโมง | เฉลี่ย 24 ชั่วโมง |
|---|---|---|
| ฝุ่น | 30mg/m³ | 20mg/m³ |
| ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ | 100mg/m³ | 80mg/m³ |
| ไนโตรเจนออกไซด์ | 300mg/m³ | 250mg/m³ |
| ไฮโดรเจนคลอไรด์ | 60mg/m³ | 50mg/m³ |
| คาร์บอนมอนอกไซด์ | 100mg/m³ | 80mg/m³ |
ไดออกซินและโลหะหนักใช้ขีดจำกัดตามตารางด้านล่าง ขีดจำกัดในตารางไม่แยกค่าเฉลี่ย 1 ชั่วโมงและ 24 ชั่วโมง
| สารมลพิษ | ขีดจำกัดการปล่อย |
|---|---|
| ไดออกซิน | 0.1ng TEQ/m³ |
| ปรอทและสารประกอบ (คิดเป็น Hg) | 0.05mg/m³ |
| แคดเมียม แทลเลียมและสารประกอบ (คิดเป็น Cd+Tl) | 0.1mg/m³ |
| พลวง สารหนู ตะกั่ว โครเมียม โคบอลต์ ทองแดง แมงกานีส นิกเกิลและสารประกอบ | 1.0mg/m³ |
ควบคุมเงื่อนไขการเผาไหม้
อุณหภูมิเผาไหม้ในห้องเผาของเตาต้องไม่ต่ำกว่า 850℃ ก๊าซเสียในห้องเผาไหม้ทุติยภูมิต้องพำนักที่ไม่ต่ำกว่า 850℃ ไม่น้อยกว่า 2 วินาที เพื่อให้สารอันตรายสลายตัวเต็มที่ พร้อมกันนั้นต้องรักษาก๊าซเสียให้ไหลปั่นป่วนและมีออกซิเจนส่วนเกินพอเหมาะ ให้ระบบเผาทำงานที่ภาระพิกัด ความเข้มข้นมลพิษตั้งต้นอยู่ในระดับต่ำ และไดออกซินกับสารอินทรีย์สลายตัวสมบูรณ์ อุณหภูมิและเวลาพำนักอาศัยได้จากโครงสร้างห้องเผาไหม้และการจัดวางลมทุติยภูมิเป็นหลัก เมื่อเดินเครื่องมักใช้จุดวัดอุณหภูมิเตาและปริมาณออกซิเจนในก๊าซเสียเป็นเกณฑ์ปรับ
ควบคุมกลิ่นและน้ำเสีย
การขนขยะควรใช้รถอัดที่มีความแน่นดีและมีโครงขนถ่ายอัตโนมัติ เพื่อลดกลิ่นรั่วออก ประตูทางเข้าและออกของโถงเทขยะมีม่านอากาศ และปิดประตูเทแบบไฟฟ้าก่อนและหลังรถเทขยะเพื่อไม่ให้กลิ่นเล็ดลอด บ่อขยะออกแบบปิด มีช่องดูดด้านบน นำก๊าซกลิ่นเป็นอากาศเผาเข้าห้องเผาไหม้เพื่อสลายที่อุณหภูมิสูง และทำให้บ่อขยะกับโถงเทขยะเป็นแรงดันลบ ในช่วงที่ทั้งโรงงานหยุดเตาเพื่อซ่อมบำรุง ก๊าซกลิ่นจากบ่อขยะต้องผ่านชุดบำบัดก๊าซเสียถ่านกัมมันต์สำรองให้ได้ตามเกณฑ์ก่อนระบายออก
น้ำเสียหลักมาจากน้ำชะขยะ น้ำล้างโถงเทขยะและน้ำล้างรถ ต้องบำบัดให้ได้ตามเกณฑ์ก่อนระบาย โดยทั่วไปเป็นไปตามมาตรฐานการระบายน้ำเสียรวม (GB 8978-1996) ตัวชี้วัดเช่น ซีโอดี บีโอดี แอมโมเนียไนโตรเจน และของแข็งแขวนลอย ต่างมีขีดจำกัดที่สอดคล้องกัน
ตะกรัน เถ้าลอย และการตรวจวัด
ตะกรันหลังผ่านการทำให้ปลอดภัยที่อุณหภูมิสูงและการแยกด้วยแม่เหล็กสามารถใช้ประโยชน์ได้ ส่วนที่ใช้ไม่ได้ส่งไปฝังกลบที่บ่อฝังกลบถูกสุขลักษณะ อุปกรณ์เก็บกักและบำบัดเถ้าลอยต้องรักษาความแน่น เมื่อบำบัดก๊าซเสียด้วยการขจัดกรดแบบแห้งหรือกึ่งแห้ง ระบบบำบัดเถ้าลอยต้องมีมาตรการขจัดกรดเชิงกล และเถ้าลอยต้องบริหารจัดการและกำจัดตามข้อกำหนดของเสียอันตราย เตาเผาต้องมีการตรวจวัดสภาวะเดินเครื่องแบบออนไลน์ อย่างน้อยรวมอุณหภูมิเผาไหม้ แรงดันห้องเผาไหม้ ปริมาณออกซิเจนขาออก และปริมาณคาร์บอนมอนอกไซด์ พร้อมติดป้ายในตำแหน่งที่เห็นชัดแสดงพารามิเตอร์หลักและข้อมูลตรวจวัดออนไลน์ การตรวจวัดก๊าซเสียแบบออนไลน์ต่อเนื่องอัตโนมัติต้องครอบคลุมอย่างน้อยไฮโดรเจนคลอไรด์ คาร์บอนมอนอกไซด์ ฝุ่น ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และไนโตรเจนออกไซด์ และเชื่อมต่อส่งข้อมูลแบบเรียลไทม์กับหน่วยงานด้านสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อมท้องถิ่น
ระหว่างเดินเครื่องต้องจัดระบบบริหารให้ครบถ้วน ติดตามปริมาณขยะที่จัดเก็บเป็นระยะและระบายน้ำชะขยะ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องตรวจเป็นระยะและสุ่มตรวจ หากปล่อยเกินเกณฑ์จะถูกลงโทษตามกฎหมายและกำหนดให้แก้ไขภายในระยะเวลา
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
